Categorie: Blog

  • Altijd ‘aan’ staan

    IMG_0168

    Mensen met een sluimerende of stevige burnout hebben een aantal gezamenlijke kenmerken die mij als coach opvallen. Natuurlijk is niet ieder mens hetzelfde. De een is de andere niet, afhankelijk van persoonlijkheid, beleving en werksituatie. Maar een ding is evident: al deze mensen staan alsmaar ‘aan’. Werk, gezin, vrienden en familie vragen allemaal aandacht met vaak warme contacten en leuke en inspirerende activiteiten maar ook verplichtingen, beslommeringen en zorgen. Op den duur is de uitknop daardoor lastig te vinden. Net als planten licht en water nodig hebben, heeft een mens rust en stilte nodig: terugtrekken en niets doen, introspectie en opladen. Regelmatig naar ‘binnen’ keren laat zien dat keuzes bewuster worden gemaakt en het daardoor beter lukt wat vaker ‘nee’ te zeggen. Tijd voor jezelf nemen en kritischer kijken naar wat niet nodig is helpt ook om eerder voor jezelf te kiezen en weerwoord te geven als iets niet bevalt. Niet dat dat meteen makkelijk is maar al doende leert men en kan een burnout voorkomen worden en in het ergste geval heeft het een genezende werking…

  • Kom hier d’at ik u draag

    Pinkflower

    Onderstaande tekst is het begin van Kom hier d’at ik u draag van de gebroeders Raf en Mich Walschaerts van Kommil Foo

    Aan de man die ’s ochtends opstaat
    bij wie het leven als een natte
    dweil keihard in zijn gezicht slaat..

    Mooi liedje met een prachtige lyrische openingszin…

     

     

  • Vrijwilligerswerk

    Vrijwilligerswerk

    Jaren achtereen werkte ik een paar keer per jaar in Bangladesh met straatkinderen. Ik had daar cursussen opgezet zodat zij zonder scholing zoals rekenen of taal toch een vak konden leren. Zo zette ik een kappersschool en een fotografie-cursus op. De leraren die uit mijn Nederlandse netwerk meereisden vonden het allemaal geweldig. Het gaf verdieping aan het werk dat ze hier ook al deden. Zij werden geraakt door de kinderen die ondanks een belabberde levensstandaard toch ontzettend veel talenten bleken te hebben en ongelooflijk leergierig waren. Daarvoor was de beleving van zingeving voor de meereizende leraren  in het dagelijkse werk niet altijd duidelijk. Door het werk in Dhaka veranderde er iets in hun leven: bij terugkomst konden zij een extra verdieping in hun werk leggen. Iets betekenen voor de mensen met en voor wie zij werkten. Sommigen vertelden mij dat er een leven voor en na Dhaka was. Zoveel indruk had het gemaakt. Maar voor zingeving hoef je niet persé naar het buitenland. Ook in de directe omgeving kan er het verschil gemaakt worden. Soms gedwongen zoals voormalig staatssecretaris Fred Teeven die vrijwillig als buschauffeur aan de slag ging. Maar ook de gepensioneerde leraar die kinderen met een rugzakje bijstaat om wat steviger in het leven te staan. Of de oud-rechter die nu 2de taallessen geeft aan inburgeraars. Iedereen kan in zijn eigen buurt, stad, vereniging of school een bijdrage leveren. Bij de voedselbank, als hulpverlener bij Slachtofferhulp, als mantelzorger voor een familielid of als coach voor beginnende ondernemers. De voldoening zit niet alleen om anderen bij te staan maar vooral om talenten te delen en er zelf een beter mens van te worden.

     

     

  • Communicatie

    Human mood and emotion disorder concept as a tree shaped as two human faces with one half full of leaves and the opposite side empty branches as a medical metaphor for psychological contrast in feelings.

    Laatst werd mij gevraagd de samenwerking tussen twee directeuren een nieuwe impuls te geven. Na meer dan 15 jaar inzet voor een gezamenlijke toekomst, met uiteenlopende verantwoordelijkheden was de communicatie sleets geworden. Al die jaren hadden ze hard gewerkt om van scratch on een goedlopend, financieel gezond bedrijf te realiseren met enthousiast personeel die begreep wat dienstverlening inhield. Één doel, hard werken en er voor gaan, dat was hun uitgangspunt. Steeds wisten de twee het bedrijf te vernieuwen en hun ideeën verder uit te bouwen. Maar nu werden ze zich bewust, juist nu alles lekker op rolletjes liep, dat ze elkaar gaandeweg kwijt waren geraakt. Ze begrepen elkaar steeds minder, er waren irritaties en een van beide zag het belang van hard werken na een flinke burnout niet meer zo zitten. Met afzonderlijke gesprekken en gezamenlijke sessies werd er duidelijkheid gecreëerd, werden harde noten gekraakt, oud zeer opgelost, voelden ze zich weer trots op wat ze bereikt hadden en konden nieuwe stappen gezet worden. Wat is het is fijn om te ervaren dat communicatie zo’n belangrijke basis vormt voor een solide samenwerking. En dat het met relatief weinig moeite te realiseren is!

  • Burnout bij pubers

    IMG_0758

    Tien jaar geleden was ik nog verbaasd als ik een 24 jarige in mijn praktijk ontmoette met een burnout. Niet alleen verbaasd maar ook aangedaan dat iemand die zo jong is zich door zo’n complex proces heen moest worstelen. Tegenwoordig zitten jongeren van amper 16 jaar aan mijn tafel! De oorzaken zijn nagenoeg bekend: teveel buitenwereld, te weinig houvast aan de binnenwereld die nog nauwelijks ontwikkeld is. Het puberbestaan is fragiel, onzeker en vraagt om veel bevestiging. En vooral dat laatste is door de invloed van social media lastig. Ouders, leraren en opvoeders hebben vaak het nakijken bij het bevestigen en bekrachtigen van talent en karakter. Juist omdat het tegendeel via allerlei (informatieve) sites net zo goed bewezen kan worden. Het is dankbaar werk om als relatieve buitenstaander in een aantal gesprekken een puber met burnout-klachten weer op de rails te krijgen. Waarbij het eigen gelijk, duidelijke keuzes, geloof en vertrouwen in eigen kunnen voorop staat. Dit alles door praktische oefeningen en zelfinzicht. Iets waar een jongere zijn verdere leven op kan bouwen!

  • Contact met jezelf

    Pinkflower

    De meeste mensen die ik ontmoet in mijn coachingspraktijk hebben vaak dezelfde issues. Of het nu gaat om de zoektocht naar ander werk, een naderende burnout of gezondheidsproblemen, vaak is de grondtoon bij allen hetzelfde: een eenzaam gevoel, niet tevreden met het leven of een gekmakende onzekerheid. Het zijn tekenen dat zij het contact met zichzelf dreigen te verliezen. Wat weer zorgt voor een diep gevoel van rusteloosheid. Het is net of er geen verbinding meer is met het innerlijk oftewel de ziel. Mensen vergeten vaak dat de behoefte van het ego om verbonden te blijven met de ziel iedere dag gevoed moet worden. Social media, te hoge (werk)druk of teveel verantwoordelijkheid voor anderen zorgen er voor dat een regelmatige up-date er bij inschiet. Het is niet altijd duidelijk wat iemand nodig heeft om dat contact te herstellen. Mocht het jezelf betreffen hier enkele suggesties: zoek een goede gesprekspartner voor wat verlichtende inzichten, luister naar jouw favoriete muziek, verblijf vaker dan normaal in de natuur, maak contact met dieren en omring je met inspirerende mensen. Maar ook mediteren kan helpen of jezelf zo nu en dan terugtrekken in een klooster of voor een retraite. Alles voldoet, zolang het maar geen materiële vorm heeft, het je gelukkig maakt en je de innerlijk vrede geeft waar je naar verlangt. Zoek naar een mogelijkheid die past bij je karakter zodat de criticaster in jezelf niet de kans krijgt om jouw pogingen te saboteren.

     

  • Zelfreflectie

    Zelfreflectie

     

    Wie ben je en wat doe je?

    Regelmatig terug kijken en beoordelen wat je hebt gedaan of wat er is gebeurd helpt je lichter door het leven te gaan. Het leven heeft je veel te bieden: Ups en downs kom je altijd tegen net als mogelijkheden en onmogelijkheden. Ook mensen die je verder helpen in je ontwikkeling zullen je pad kruisen evenals mensen die je tegenwerken. Die negatieve kanten kunnen leiden tot blokkades die verdrietig of boos maken, frustreren of je daardoor juist tot daden aanzetten.

    Al die positieve en negatieve ervaringen kunnen je lekker bezighouden. Om die zoveel mogelijk uit de weg te ruimen is het toepassen van zelfreflectie een probaat middel. Niet alleen zorgt het voor bewustwording, zelfinzicht en groei, het leert je ook veel over jouw angsten en drijfveren en stimuleert je verantwoordelijkheid te nemen voor je handelen.

    Probeer het eens: iedere avond in bed even de dag doornemen en je afvragen wat je beter had kunnen doen, wat anders had gekund en wat je voor je eigen bestwil of die van de ander had kunnen laten. Zo vergroot je niet alleen je zelfinzicht maar ga je ook meer ontspannen slapen. Je hoeft er immers niet meer van wakker te liggen. De spanning in je hoofd heb je tot rust gebracht zoals de yogi afstand neemt door zijn ogen te sluiten en zijn aandacht naar binnen te richten.

  • Op zoek naar de stilte

    Op zoek naar de stilte

    De stilte bevindt zich overal. Tastbaar en ontastbaar. Alleen even niet bij jou. Of juist wel bij jou maar je kunt er even niet bij. Te druk, te veel aan je hoofd en altijd met andere dingen bezig. Je hoofd tolt regelmatig van alle gekmakende en afleidende gedachten. Op je werk, thuis met de kinderen, in je bed als je eigenlijk zou moeten slapen of meteen wanneer je wakker wordt. Gedachten zijn er altijd. Soms kun je ze laten en andere keren zitten ze je danig in de weg. Hoe drukker je leven, hoe meer chaos in je hoofd. Daardoor lijkt het of alles in het honderd loopt en je hoofd een ongeordend depot is van meningen, oordelen, ideeën, opvattingen, deadlines, initiatieven, things-to-do en standpunten. Juist dan zou het zo heerlijk zijn om even een knop om te kunnen zetten en je terug te trekken in je eigen stilte. Maar hoe doe je dat? Iemand die mediteert of aan yoga doet zal je dat zo kunnen vertellen: je in- en uitademing tellen, je focussen op een deel van je lichaam zoals je voeten eens stevig op de grond zetten of je billen op de stoel voelen. De aandacht en concentratie zorgen er voor dat je even uit je hoofd komt en los komt van je gedachten. De stilte bevindt zich dan voor even in de beweging van de adem, onder je voeten of in je billen. Maar er zijn ook andere mogelijkheden: even een kerk inlopen, een wandeling in de natuur, in alle rust van je werk naar huis fietsen of een heerlijk warm bad voor het slapen gaan. Wat zou het heerlijk zijn als je de stilte die je soms wel te pakken hebt, wat vaker kunt oproepen waardoor je beter functioneert, lekkerder slaapt en vrolijker bent voor je omgeving.

  • Ben jij een A of B type?

    Het begon met twee stoffeerders die de stoelen van een ziekenhuis oplapten. Wat ze opviel was dat de stoelen van de afdeling Cardiologie veel vaker terug kwamen dan de andere stoelen. En waar het andere meubilair midden op het zitvlak sleet, waren voornoemde stoelen altijd op de rand van het zitvlak versleten. Zo werd een psychologisch onderzoek gestart wat resulteerde in het onderscheid tussen A en B types. De A types, diegene die de cardioloog bezochten, waren altijd gehaast, zaten op het puntje van hun stoel, kwamen altijd net iets te laat binnen, waren prestatiegericht, ambitieus en onzeker. De B types daarentegen kunnen wat aan een ander overlaten, nemen de tijd, hebben zelfvertrouwen, gaan ergens rustig voor zitten en hebben meer plezier in hun leven. Niet dat de B types niet bij de specialist en in het ziekenhuis belanden. Maar daar ging dit onderzoek niet over. Tot zover in heel korte lijnen. Vertaald naar het heden: Ben jij degene die altijd het straatfeest in elkaar draait, het bedrijfsuitje organiseert, in het bestuur van de VVE zit, op de school van je kinderen veel taken op je neemt, jouw bijscholing serieus neemt, altijd op ieder feestje aanwezig is, weet waar en welke voorstellingen je gezien moet hebben en welke  exposities inspirerend zijn? Geheid dat je een A type bent. Gevoelig voor stress en daaropvolgend kun je hartklachten ontwikkelen. Als A type zorg jij voor het plezier in jouw omgeving. Heel kort door de bocht: Jij zorgt voor de fun in het leven van – en ont-zorgt de B types. Lekker bezig zou ik zeggen. Er staat een test op www.mensensamenleving.nl om uit te zoeken of je in de gevarenzone zit. Doen hoor!

     

     

  • Ben je wat je doet of doe je wie je bent?

    Tot ver in de jaren zeventig van de vorige eeuw, dus nog geen 40 jaar geleden, was het helemaal niet vanzelfsprekend dat je je hart volgde en de tijd kon nemen om uit te zoeken wat je nu echt wilde in je werk. Er moest brood op de plank en liever zorgde je daar zelf voor dan dat je in de bijstand kwam. Dat was toen toch een soort van no-go area. Werken betekende toen gewoon handen uit de mouwen en zorgen dat je het beter kreeg dan je ouders. Tot die tijd telde vooral: het in materieel opzicht beter krijgen. (Werk)keuzes hingen toen vaak van het toeval af. Mijn vader (hij hemelt al 10 jaar), ging op zijn 14de werken in een bakkerij. Geen duidelijke keus maar het werk beviel hem. Later, veel later, was hij een man die heel trots was op het bedrijf dat hij opbouwde en de mooie producten dat hij bakte. Hij werd dus wat hij deed. En in dat vak ontwikkelde hij zijn talenten, zozeer zelfs dat hij zich een meester had kunnen noemen (zie ook mijn blog: Een meester in 10.000 uur). Of de directeur van Bouw en Woningtoezicht die zo ongelooflijk mooi piano kon spelen, maar nooit het podium had bereikt. In deze tijd zouden beide mannen wellicht een andere keus hebben kunnen maken. Maar nu kan het allemaal. Ik hoor en lees vaak cv’s van mensen met veel verschillende activiteiten: schilder, vormgever, beeldhouwer, fotograaf en oh ja, niet te vergeten, wandelcoach. Ik ontkom niet aan de indruk dat dit allemaal hobby’s zijn waar wellicht ook geld mee verdient kan worden. Maar word je ook een meester in al die verschillende beroepen? Beperk je eens tot een of twee werkzaamheden of functies en probeer daar heel goed in te worden. Het sterkt je zelfvertrouwen en het geeft je rust. En wellicht word je er zo goed in dat je je op een gegeven moment ook een meester kunt noemen.