Wat is een Burn-out?

Het begrip Burn-out is een verschijnsel in de vorm van een epidemie die in organisaties al jaren als een sluipmoordenaar om zich heen grijpt. Volgens het Bureau voor Statistiek (Het Parool) heeft een op zeven vrouwen tussen de 25 en 35 jaar burn-out verschijnselen. Maar wat is het eigenlijk?

Wanneer je de verschijnselen ondervindt, heb je waarschijnlijk al tijden niet goed voor jezelf gezorgd en naar jezelf geluisterd. Je bent duidelijk ver over je grenzen gegaan en je hebt je normale dagelijkse energie verbruikt en verzuimd deze regelmatig op te laden. Je ontvangt seintjes dat het zo niet verder kan, maar die negeer je. En dan kan plots, op een moment dat het je niet uitkomt, het licht uitgaan: Je kunt niets meer en bent emotioneel labiel, alles voelt leeg en niets is meer belangrijk. Je hebt geen enkel houvast meer.

Het herstellen van een burn-out kan veel tijd in beslag nemen. Eigenlijk moet je weer leren opnieuw naar jezelf en je lichaam te luisteren en alle signalen belangrijk te vinden. Zo leer je stap voor stap de inhoud van je leven opnieuw vorm te geven. Het mooie en spannende van een burn-out is dat het een transformatieproces is waarbij drie dingen zeker zijn:

  1. Je weet niet hoe lang het duurt
  2. Je weet niet waar je uitkomt
  3. Je krijgt de kans je leven ingrijpend te veranderen

Wanneer het je overkomt, zoek dan hulp bij een goede coach of psycholoog. Door de jaren heen heb ik veel mensen bijgestaan die door een burn-out getroffen werden. Samen met mijn cliënten heb ik kunnen ervaren dat het proces van beter worden en de transformatie die ontstond mooie en verbazende dingen met zich bracht. Lees verder onder de andere burn-out verhalen op deze blog.

2 reacties

  1. Brownbear   •  

    Hallo,
    Mooi gezegd, ik zit middenin het proces sinds februari dit jaar.
    Boeiend en zeer leerzaam, maar ook vermoeiend. Ik wil veel, maar mijn lichaam fluit me terug.
    Hoe kan ik zo veel mogelijk handelen in overeenstemming met wat er nodig is om te (kunnen) herstellen.
    Inderdaad vroeg ik me onlangs af hoelang ongeveer het proces zou duren, immers, het is nu een half jaar.
    Ik kan er heel wat over vertellen, ga dat niet doen, wel een aantal facetten die ik tegenkom.
    Voor mij is het nog steeds een grijs gebied tussen “je zelf langdurig overvraagt hebben” en een “burn-out”. Dat zal ook wel blijven denk ik.
    Langzaamaan krijg ik het idee dat er veel overeenkomsten zijn tussen mensen die dit proces meemaken, en tegelijkertijd ook aardig wat verschillen.
    Heeft lig veel te maken met niet goed genoeg voor jezelf gezorgd hebben, te weinig begrenzen, tegemoet komen aan wat er van je verwacht wordt, of beter gezegd, dat wat je denkt dat er van je verwacht wordt……..
    Tevens je kernkwaliteiten die ook je valkuilen kunnen zijn, zoals enthousiasme, solidariteit, graag willen meedenken en meedoen, hoge idealen etc.
    Angst om iets of mensen te verliezen.
    Binnen de GGZ waar ik werk, mede door de bezuinigden, verwacht ik een toename van burn-outs.
    Er wordt steeds mee productie gevraagd, geeist.

    Ik denk, hoe eerder je beter voor jezelf gaat zorgen, des te korter het hoeft te duren. Dan nog weet je niet hoe lang het duurt idd.

    Je weet niet waar je uitkomt.
    Ja, hoe meer ik contact heb met wat ik diep van binnen wil of zou willen, hoe eerder helderheid waar ik zou kunnen uitkomen?

    Je krijgt de kans je leven ingrijpend te veranderen.
    Hoe meer het mij lukt om voor mezelf te formuleren welke dingen mij aan het leven binden, en wat mijn idealen zijn, en hoe meer het me lukt om in contact te komen met de “flow” (van het leven), taoisten noemen dat de Tao, de weg, des te makkelijker zal mijn proces verlopen.
    Mooie ervan is ook dat je steeds minder om de levensvragen heen kan, wie ben ik (wat is dat “ik” nu eigenlijk ?), Waarom ben ik hier? Wat is nu eigenlijk de bedoeling van het leven!
    Een van de meest lastige elementen tot nu toe vind ik, handelen in overeenstemming met wat je lichaam zegt dat er op dat moment nodig is.
    Wordt misschien vervolgt.

    • Marjan van Lier   •     Author

      Hallo, (ik ken je naam niet)
      Pffftt. Je zit er inderdaad middenin. Heb je wel hulp gezocht? Dat kan je helpen antwoorden te krijgen op je vele vragen en door ze scherper te formulieren kunnen de oplossingen wrs ook wat helderder worden.
      Laatst hoorde ik dat de Amerikanen het woord Overload gebruiken voor een burn-out. Deze term slaat de spijker op de kop. Want idd, wat is een burn-out? Met het woord Overload klinkt het voor mij meteen veel persoonlijker. Je hebt je grenzen niet goed aangegeven en daardoor meer op je bordje genomen/gekregen dan je op de lange termijn aankan.
      Wat mij heeft geleerd is dat bij je gevoel blijven en vertrouwen hebben een groot deel van het genezingsproces is. Veel sterkte,
      Marjan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>